Mga upuan sa dalampasigan sa dalampasigan. Ang aking anak na si Masaru ay ibinaon ang kanyang sarili nang malalim sa sandalan at nagpakawala ng isang malaking buntong-hininga. Tatlo at kalahating oras mula sa Tokyo. Ito ang unang pagkakataon para sa akin na magmaneho nang ganoon katagal mula nang makuha ko ang aking lisensya sa pagmamaneho. Sa dalampasigan, isang babaeng naka bathing suit ang naglalaro ng tubig. Hindi na kailangang tawagin siyang babae o ano. Ang ina ni Masaru, si Izumi, ay tumatawa sa isang maliit na bikini na nagpahiya sa amin. "Hoy Masaru! Wag kang uupo diyan at tara na sa dagat!" nakangiting sabi ni mama.