ดึกดื่นแล้ว ฉันกำลังตรวจดูขบวนรถไฟหลังจากรถไฟขบวนสุดท้ายออกไปแล้ว ตามปกติ ฉันก็เก็บของที่ถูกลืมและขยะต่างๆ “วันนี้มีกระป๋องเหล้าในถังขยะเยอะจัง...” ฉันคิดในใจขณะเดินตรวจดู จนกระทั่งสังเกตเห็นพนักงานออฟฟิศหญิงคนหนึ่งนั่งพิงที่นั่งอย่างเหนื่อยล้า “อ่า... อีกแล้วสินะ” เธอบ่นพลางหลับอยู่ที่สถานีสุดท้าย มันเป็นเหตุการณ์ที่ “รับประกัน” ว่าต้องเจอหลายครั้งต่อเดือนในงานแบบนี้ แม้แต่ตอนที่ฉันเรียกเธอ เธอก็ตอบเหมือนพูดละเมอ...