“งานเลขานุการนี่ช่างไม่น่าดึงดูดใจอย่างน่าประหลาดใจ” เธอกล่าว ด้วยวัย 28 ปี ตำแหน่งของเธอแฝงอยู่ในรูปร่างที่เพรียวบางและกิริยามารยาทที่สมบูรณ์แบบ แทบไม่ต้องอธิบายอะไรเพิ่มเติม แต่เธอก็เผยออกมาอย่างตรงไปตรงมาว่า “ไม่คู่ควร” ในที่นี้ไม่ใช่อีกชื่อหนึ่งของความยับยั้งชั่งใจ แต่เป็นเพียงผ้าคลุมบางๆ ที่ใช้ปกปิดความปรารถนาที่จะตื่นเต้นเร้าใจ “ฉันต้องการความตื่นเต้น” การปกปิดความปรารถนาของเธอไม่ได้ทำให้ความเจิดจรัสนั้นเด่นชัดขึ้น แต่การประกาศความปรารถนานั้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เช่นนี้กลับยิ่งเน้นย้ำให้เห็นถึงรูปร่างของเธอ “ฉันชอบรูปลักษณ์ของผู้ชายที่อายุมากกว่า” เธอกล่าวเสริม การประกาศความชอบและไม่ชอบนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่รายการคุณสมบัติ แต่กลับสรุปลงเป็นท่าทางเดียว นั่นคือการปรากฏตัว ความเรียบง่ายของงานนี้ยืนยันถึงสถานการณ์ในชีวิตประจำวันที่เธอมักจะเป็นฝ่าย “ให้” ใครบางคน ในขณะเดียวกันก็แฝงนัยถึงความปรารถนาที่จะพลิกสถานการณ์นั้น โดยใช้ประโยคง่ายๆ ว่า “ฉันอยากโดนโจมตีอย่างก้าวร้าวบ้างเป็นครั้งคราว” สิ่งสำคัญที่นี่ไม่ใช่ความเรียบง่ายของคำศัพท์ แต่อยู่ที่ความจริงที่ว่าสำหรับเธอ การพลิกผันของสถานการณ์ไม่ได้ถูกจัดฉากขึ้น แต่กลับทำหน้าที่เป็นการฟื้นฟูสมดุล ตั้งแต่แรกเริ่ม เธอสูญเสียการควบคุม และโดยไม่ต้องพึ่งพาอุปมาอุปไมยมากเกินไป ปรากฏให้เห็นเพียงในลมหายใจที่ไม่สม่ำเสมอและสายตาที่เหม่อลอยของเธอ คำพูดซ้ำซากที่ว่ารูปร่างที่งดงามกำลัง "ถูกโยนไปมา" แต่ในกรณีนี้ เราถูกบังคับให้ยอมรับว่ามันเป็นไวยากรณ์เดียวที่ร่างกายเลือกที่จะทำลายสมดุลของตัวเอง สิ่งที่เธอปรารถนา - ไม่จำเป็นต้องโอ้อวดด้วยคำพูดที่คลุมเครือ - คืออวัยวะเพศชาย และการมาถึงของมันถูกบันทึกไว้อย่างไม่ใส่ใจว่าเป็นช่วงเวลาที่ความปรารถนาของเธอหยุดชะงัก ไม่ใช่จุดสิ้นสุด คำแสลง "iki-yuru" (หลั่ง) ไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นเพียงเครื่องหมายวรรคตอนชั่วคราวเพื่อขยายพื้นที่ ความสามารถของเธอในฐานะเลขานุการสะท้อนออกมาอย่างแปลกประหลาดในเรื่องนี้ ความแม่นยำที่เธอใช้จัดระเบียบทุกอย่างให้เป็นระเบียบถูกละทิ้งไปอย่างจงใจ และความไม่เป็นระเบียบก็ถูกเปลี่ยนกลับกลายเป็นระเบียบเดียว “งานเลขานุการนั้นเรียบง่าย” เธอกล่าว แต่ความเรียบง่ายนี้ ดุจแสงสว่างที่ส่องประกายเงียบๆ อยู่ที่มุมภาพ เน้นย้ำถึงความเกินพอดี ความเกินพอดีไม่ได้ทำร้ายเธอ เธอเชื้อเชิญมันเข้ามา ท่าทางเชิญชวนนี้ทั้งสง่างามและป่าเถื่อนที่สุด