มันแย่มากจนผมไม่อยากเขียนถึงเลยด้วยซ้ำ การที่ผมยังคิดแบบนี้ได้ก็หมายความว่าผมยังไม่ตาย การทำความดีวันละครั้งคือวิธีที่คนแก่แบบผมรักษาความภาคภูมิใจในตัวเองและเชื่อมต่อกับสังคม แต่ผมไม่รู้ว่ามันมาจากความเกลียดชังตัวเองหรืออิทธิพลจากสภาพแวดล้อมในครอบครัว ผมรู้สึกว่าเขารู้สึกแบบนี้แรงกว่าคนส่วนใหญ่เมื่ออยู่กับผม ผมแทบจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเมื่อคืนกินอะไรไป และต้องใช้เวลานานกว่าจะนึกออก...