ชายวัยกลางคนสี่คน ทำงานรับจ้างทั่วไปแล้วถูกไล่ออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถูกสังคมปฏิบัติเหมือนขยะพิษ จึงคิดไอเดียนี้ขึ้นมาเพื่อระบายความคับข้องใจ G. "บางทีคนที่มีความสุขอาจจะไม่ทันสังเกตเห็นเราด้วยซ้ำ ฮ่าๆ" J. "น่าสนใจจัง เหมือนโหมดซ่อนตัวเลยเหรอ?" I. "ใช่ พวกเขาอาจจะไม่เห็นเราด้วยซ้ำ ลองดูไหม...?" J. "เราเป็นประเภทที่ไม่มีใครจำได้อยู่แล้ว ฮ่าๆ" I. "จริงด้วย ฮ่าๆ แต่..."